Hetzel Media - News Benelux

  • Schrift vergrößern
  • Standard Schriftgröße
  • Schriftgröße verkleinern
Kolumne


Oh, Oh, Obama - Bernanke, die USA und die Krise

E-Mail Drucken PDF


ObamaBusiness Club Lecture The Hague

Oh, oh Obama

Door HELMUT HETZEL

Dames en heren,

Het thema vandaag is: Oh, oh Obama. het had ook kunnen zijn:

oh,oh Bernanke of: oh oh Amerika.

Het gaat - u raad het - over de crisis, de financiële crisis, de wereldwijde economische crisis.

Maar nu eerst het laatste nieuws en een prijsvraag:

Nieuws:

IMF: Banken moeten balansen met nog $ 1.700 mrd versterken21 april 2009, 15:00 uur | FD.nl

De kredietcrisis gaat de financiële sector tot $ 4.100 mrd aan schade kosten. Als banken de ratio's terug willen brengen op het niveau van de jaren negentig, is er een kapitaalinjectie van zeker $ 1.700 mrd nodig.


Nu de prijsvraag: Wie is op dit moment populairder dan Barack Obama?

Iedereen heft het over de crisis. Iedereen vraagt:

Wanneer is de crises over? Hoe moeten wij nog meer lijden? En wat komt na de crisis? Hoeveel banen gaan nog verloren? Hoeveel bedrijven gaan nog failliet?

Ook ik heb in de laatste weken en maanden veel over de crisis gepraat, gedacht en geschrijven - en mij die vragen gesteld. Vooral:

Hoe gaat het verder? Hoe heeft het überhaupt zo ver kunnen komen? Daarover straks meer. Nu eerst twee antwoorden, die de huidige economische situatie naar mijn mening goed beschrijven.

Ben Bernanke

De eerste kwam van Myrna Brest van Kempen - leuk dat je er bent Myrna -

Myrna zei in een interview met mij:

,,Wij varen op een schip waar de kompas defect is op zoek naar land.''

Ik voeg er nog even aan toe: Met kapitein Barack Obama aan bord en Ben Bernanke, de president van het stelsel van Amerikaanse Banken FED, als eerste stuurman.

Die tweede antwoord kwam van: Nout Wellink, President van de DNB.

Wellink zei tegen mij: ,,Vroeger'' - dus voor de crisis - ,,hadden wij mooie modellen, die stopten wij in de computer, en die berekende dan het een of ander. De te verwachtende inflatie, de werkloosheid ect. All die modellen werken nu niet meer. Om ons heen is mist, heel veel mist, wij zijn de weg kwijt.''

Als we nu dat mooie beeld van Myrna en dat van Nout Wellink samenvoegen, ziet het er zo uit:

We varen op een schip met een defecte kompas op zoek naar land en om ons heen is mist.

Wij zitten er allemaal op dat schip. Dat schip is zoiets als de Arche Noah van het 21. eeuw.

Wohin geht die Reise? - waarheen varen wij?

Caspar David Friedrich - Segelschiff

Dat is ,,die Gretchenfrage,'' om met Goethe te spreken, dat is de hamvrag om het in het Nederlands te zeggen.

Wat doen Obama en Bernanke?

Zij hebben besloten de vissen in het water de voeren. Hun visvoer zijn US-Dollars. Milliarden van Dollars. De vissen zijn de banken en bedrijven, die met staatssteun in het leven worden gehouden.

Of in de taal van de economen:

Ombama en Bernanke hebben gekozen voor het deficit spending. Zij hebben gekozen voor het in praktijk brengen van der theorie van: John Maynard Keynes

 

maynard keynes

John Maynard Keynes

John Maynard Keynes (Cambridge, 5 juni 1883 - Firle, East Sussex, 21 april 1946) was een Brits econoom.

Hij is vooral bekend geworden door het boek The General Theory of Employment, Interest and Money (De algemene theorie over werkgelegenheid, rente en geld), waarmee hij de grondlegger zou worden van het naar hem vernoemde Keynesianisme (ook wel anticyclische begrotingspolitiek genoemd).

Zijn boek wordt sinds de jaren '50 als de grondslag van de hedendaagse macro-economie, alhoewel het sinds de jaren '90 van de 20e eeuw aan populariteit heeft ingeboet.

Bron: wikipedia


Maar Obama en Bernanke gaan nog een stap verder dan Keynes. Zij drukken geld, veel geld. En wie doet me met het drukken van geld? - De Britten.

De moderne methode van geld drukken is het opkopen van eigen obligaties. Dus de FED koopt US-Treasury Bonds.

Of anders gezegd:

Bernanke koopt die staatsobligaties op, die Barack Obama op de markt brengt.

Dat is gevaarlijk! Heel gevaarlijk. Das zien we nu al.

Want binnen een jaar heeft zich de balanstotaal van de FED verveertigvoudigt! Ik herhaal: ververtigvoudigt!

Wie het in cijvers wil weten: De Balanstotaal van de FED was per ultimo maart 2009 opgeblazen tot:

2.073 duizend Milliard Dollar.

(Bron: FD, 7.4.2009, pagina 7)

De prognose is: Einde 2009 zullen het 4.000 Milliard Dollar zijn - of 4 trillion in English

Beseffen jullie hoeveel geld dat is?

2000 Milliard $ dat is ruim drie keer het BIP van Nederland. Of anders gezegd: Voor 2000 Mrd. Dollar moeten alle Nederlanders drie jaar werken! Voor 4000 Milliard $ dus 6 jaar!

Ter verglijking: Franklin D. Roosevelt heeft voor zijn programma de ,,New Deal'' ter bestrijding van ,,The Great Depression 1933 500 Mrd. Dollar uitgegeven.

Dus Obama geeft vier keer zoveel uit als zijn voorganger Roosevelt.

Okay, toen was de Dollar nog iets meer waard als vandaag. Maar de cijfers zijn duizelingwekkend.

Het financiële deficit van de U.S.A. zal dit jaar oplopen tot 13 % van het BIP. In de Euro-zone is 3 % van het BIP de norm.

Inflation

Maar de ham-vraag is: Werkt de Keynesiaanse theorie anno 2009 nog zo als in 1933?

Niemand weet het. Er zijn twijfels.

Twijfels van prominente wetenschappers uit Amerika, uit Duitsland, uit andere landen:

Josef Joffe in Die Zeit.

De Studie van Stanford University, USA, en Goethe-Universität Frankfurt/Main quotierend:

,,dass heute, also 80 Jahre nach dem Crash von 1929, als es noch keine Sozialsysteme gab, jeder Konjunktur-Dollar eben nicht einen Wachstumseffekt von 1,50 Dollar haben werde, wie Obamas Wirtschaftszar Larry Summers behauptet, sondern nur einen von 40 Cent. Behielten sie Recht, würden Obamas 800 Milliarden nur 600.000 neue Jobs bringen‘‘ -

- In plaats van drie Mio. nieuwe jobs, zoals Obama zegt! -

(Wer es theoretisch haben will, kann die allerjüngste Studie zum Thema lesen, die John Cogan und John Taylor (Stanford) und Tobias Cwik und Volker Wieland (Frankfurt) gerade vorgelegt haben. * )


Dus werkt Keynes 2009 nog? En hoe werkt Keynes anno 2009?


Inflatie

De grote gevaar is nu: Inflatie.

Klaus Zimmermann, president van het Duits Institut voor Economisch Onderzoek - Deutsches Institut für Wirtschaftsforschung (DIW), verwacht ,, met grote waarschijnlijkheid‘‘ een wereldwijde inflatie. De vraag is niet of, maar wanneer en met welke omvang, meent Zimmermann.

Hij staat met die mening niet alleen. Er zijn economen, die denken, dat de inflatie in de komende jaren hoger als 10 % zou kunnen zijn. Zeker in America.


Maar ook in Europa?

Moeten wij binnenkort met een kruiwagen vol met geld naar de bakker, om een brood to kopen, zoals in Zimbabwe nu of in Duitsland in der 30iger jaren van de laatste eeuw?

De EZB en de EZB-president , de Fransman Jean-Claude Trichet, staan onder enorme druk, om het Amerikaanse en Britse ,,voorbeeld'' te volgen en ook geld te drukken.

Nog doet de EZB dat niet, zoals de FED and de Bank of Engeland dat doen met het kopen van eigen staatsobligaties.

De Euro-Zone - en onze munt de EURO - is (nog) redelijk stabiel, ook hebben landen als Ierland, Griekenland en Spanje al grote financiële problemen.

Het is maar goed dat wij de EURO hebben!


Wat zou er in Europa gebeurt zijn in deze crises zonder Euro?

Antwoord: Een gigantische speculatie tegen de zwakke munten, zoals de Griekse Drachme, die Italiaanse Lira - en waarschijnlijk zelfs tegen de Nederlandse Gulden en de Belgische Franc zou zijn op gang gekomen.


Want had de Nederlandse overheid ING kunnen redden met de Gulden?

Ik vrees van niet. De ING heeft een balanstotaal van 1.400 Mrd. Euro - dat is meer als twee keer het BIP van Nederland.

De ING heeft wereldwijd 650 Mrd. Euro ,,under management'' - alleen de ING-Direkt-Bank beheerd meer als 200 Mrd. Euro.

Het zelfde geld trouwens ook voor Belgie en het Fortis-Drama.


Dus: Zonder Euro hadden we nu niet alleen een financiële crisis en een recessie maar ook nog een monetaire crisis in Europa!

 

Dames en heren,

Terug naar dat mooie beeld met het schip, dat met die defecte kompas op zee is op zoek naar land. Aan boord van dat schip, zoals ik zei, zijn we allemaal. Om ons heen is mist.
Maar aan boord zijn ook technici en denkers. Zij proberen, die kompas te repareren. Die heb je tenslotte nodig, om land te vinden.
Maar voor je die kompass kan repareren is het verstandig te onderzoeken, waroom die niet meer werkt.


De analyse: Hij is ontploft. Hij was niet juist geprogrammeerd.

Wat was die oorzaak van die ontploffing? Het magneet werkte niet meer goed. Of anders gezegd: Die kompas wees altijd maar een richting aan. Die was:


Go West, Go Anglo-saxon, go Wall Street. Go short.


For die kompas was the sky the limit. Hij had maar een doel: meer, meer, meer, meer profijt, nog meer profijt, sneller, nog sneller.
Die kompas was geprogrammeerd op Gordon Gekko, die Michael Douglas in de Film ,,Wall Street'' van Oliver Stone zo fantastisch speelt.

Het credo van Gordon Gekko luidde:


,,Greed is god!'' - Hebzucht is mijn god!


Wat is greed? Antwoord:

Greed is the excessive or rapacious desire and pursuit of money, wealth, power, food. It is generally considered a vice, and is one of the seven deadly sins in Catholicism.
Dus die kompas was geprogrammeerd op het neoliberale Angelsaksische economie-model met greed als god.
Dat is nu in elkaar gestort, zo leert ons deze crisis.

Dus wat blijft?

De alternatief voor het Angelsaksische Neoliberalisme is het Rijnlandse Model, het model van de sociale! markteconomie, zoals dat in Europa, en in het bijzonder in Nederland en Duitsland leeft en een traditie heeft.

Auf dem Segler - Caspar David Friedrich

Dus als we nu ermee beginnen, die kompas op het schip nieuw te programmieren, om eendelijk weer land te vinden, zouden we in die software van de nieuwe navigator aan boord van het schip heel veel gedachten en overtuigingen moeten programmeren, die van het Rijnlands Model afkomstig zijn.

Stakeholders value in plaats van alleen maar shareholders value.

Long term oriëntatie in plaats van de fixatie op kwartaalcijfers.

Duurzaam werken en produceren, in plaats van verspilling van bvd. energie

Verantwoording afleggen in plaats van puur egoïsme.

Het princiep verantwoording - das Verantwortungsprinzip, (Max Weber)

Markt met Moraal

in plaats van

Markt zonder Moraal!


Want deze crisis es een vertrouwenscrisis. We weten allemaal: Economie is zeker voor 50 % psychologie.

Economie is emotie!

Misschien een beetje idealistisch, omdat de mens nu eenmaal zo is als die is.

Vandaar dat we ook moeten oppassen niet te veel te willen regulieren, of een nieuwe manier van ,,staatskapitalisme'' te creëren.

Maar waaroom zal een Gordon Gekko niet plaats kunnen maken voor een vernieuwde Rijnlands Model á la Ludwig Erhard, voor een sociale, een socialere markteconomie.

De vraag is alleen - kan Obama op dat schip onder Rijnlandse vlag dan nog kapitein zijn?

Bedankt voor u aandacht.


PS: Oplossing prijsvraag. Antwoord: Susan Boyle.

Prijswinnaar: Eva Mennes



22.4.2009

 

Textende - Copyright © by HELMUT HETZEL, Den Haag

Zuletzt aktualisiert am Dienstag, 28. April 2009 um 13:21 Uhr
 

In Memorian Pim Fortuyn

E-Mail Drucken PDF

In Memorian Pim Fortuyn 

He has been assassinated on May 6th 2002, Hilversum

The Netherlands, he was shot by Volkert van der G.

pim-fortuyn-at-your-service-3

Pim Fortuyn: At your service - with this slogan he started his

campaign in 2002

 

 

Annus Horribilis 2002 in The Netherlands


The Netherlands on the brink of revolution?

 

The Voorhout-Lecture 2003

 

By HELMUT HETZEL

 

"The freethinking of one age is the common sense of the next" (Matthew Arnold 1822-1888)

 

I) Introduction - I would like to thank you for inviting me to hold this year's Voorhout lecture. It is a great pleasure for me to have this opportunity to speak to you tonight.

The title of my lecture is Annus horribilis 2002 - The Netherlands on the brink of revolution?

For many people, the year 2002 certainly was an annus horribilis. For the people, for instance, who became victims of natural disasters, the people who lost their jobs or all those who lost relatives or friends - and of course for all those who still have their money invested in shares.

In many ways, the year 2002 was an exciting year for The Netherlands, full of changes, happy and unhappy ones, in many ways, a historical year. But was it also an annus horribilis?

Before I try to answer that question, I would like to tell you a story. A story about something that happened during the annual reception hosted by the Speaker of the Dutch Parliament for members of the press.

Every year, just before Christmas, the Speaker - currently Frans Weisglas - hosts a reception for foreign and Dutch journalists.

The most recent reception was completely different from previous ones. Everything was different. For the first time, the reception wasn't held in the Nieuwspoort press centre, but instead in the Parliament building.

For the first time we all had to go through security checkpoints.

Mr Weisglas talked openly about what many politicians and journalists in The Netherlands - and many other people, too - feel. And what they feel is fear. The fear, for example, of becoming a victim of violence. And that fear is constantly being fed because politicians and journalists are still receiving anonymous threatening letters.

But this is not the only fear that has been preying on politicians' and journalists' minds and emotions since the murder of Pim Fortuyn on 6 May last year. The style of debating in The Netherlands has changed. Discussions have become harder, more direct and hurtful, sometimes even irreconcilable. And that's completely different from what they where like just a year ago.

This can be illustrated by something that happened during the Speaker´s press reception.

A Dutch colleague remarked that he thought the LPF were a bunch of idiots. Another journalist protested and left the room. And that was the end of the discussion.

A year ago, before 6 May, this wouldn't have happened in The Netherlands, at least not among journalists.

Why am I telling you this?

Because I think that this example illustrates the current social and political climate in The Netherlands. Consensus has been replaced by confrontation. Relaxation by tension.

The Netherlands is upset, disoriented, and instable. People are annoyed. Political culture has changed. 2002 has been a turning point.

As the Newsweek correspondent Friso Endt (79) says, "I no longer recognise my own country."

What has happened in The Netherlands? Why do the Dutch themselves no longer recognise their own country?

Before trying to answer this question, I would like to remind you of the most important milestones in The Netherlands in 2002.

Here they are:

1.1.2002: Introduction of the euro

2.2.2002: Royal Wedding (the happy milestone)

6.3.2002: Pim Fortuyn's landslide victory in the local elections in Rotterdam

6.5.2002: Pim Fortuyn's assassination in Hilversum

15.5.2002: National elections

6.10.2002: The death of Prince Claus, husband of Queen Beatrix

15.10.2002: The burial of Prince Claus in Delft

16.10.2001: The resignation of the Balkenende government.

For a while, the Dutch people, who had been disoriented and torn apart by the assassination of Pim Fortuyn, were once again united in their mourning of Prince Claus. But for how long?

After 6 May, The Netherlands was on the edge of a revolution, maybe even on the edge of civil war.

I'll come back to this a little later. First let's talk about Fortuyn.

 

pim-fortuyn-in-his-house-in-rotterdam

 

II) Pim Fortuyn and the impact he had on society and politics in The Netherlands

Pim Fortuyn was ridiculed for being 'the bald professor'. He was called the 'queer who creates a stage for himself'. Some saw him as the Dutch Le Pen, or as Jörg Haider in the Polder, even as the new Mussolini. Pim Fortuyn was different from any politician The Netherlands had ever seen before. He was totally un-Dutch. He did everything that for so long had been 'not done' in this country. He was a braggart and a boaster. He had himself driven around in a Daimler. He had a butler, a chauffeur and two lapdogs, and was openly gay. He used to call himself 'the philosopher in the darkroom'.

But Pim Fortuyn had something many other Dutch politicians lack - and that was charisma. He was exceptionally outspoken. He knew what people felt and talked about. He was a populist. But he was neither the Dutch Jörg Haider nor the Le Pen of The Netherlands. He was not a racist and nor was he anti-semitic.

Pim Fortuyn was a provocative man, a gay, a dandy with a craving for recognition, an enormous ego and an obsession with creating a stage for himself. He highlighted the sores that the policies of Prime Minister Kok´s government had created in large parts of Dutch society.

That's what I wanted to say about Pim Fortuyn as a person.

What did Pim Fortuyn achieve?

Pim Fortuyn effectively put an end to the dictatorship of political correctness in The Netherlands. He pushed away the layer of taboos that had become thicker and thicker during the eight years of government by the 'purple coalition' under prime minister Wim Kok.

The Netherlands could breath freely. Open discussions started up again. Without taboos. Everybody was talking about politics again. At the baker's, the butcher's or the greengrocer's, politics were being discussed everywhere. And that was thanks to Pim Fortuyn.

What more could a democracy want?

Pim Fortuyn gave Dutch democracy the kiss of life. He was the people's politician.

Pim Fortuyn stripped the mask off the renowned Dutch tolerance by describing it as 'repressive tolerance', as Herbert Marcuse so aptly analysed it in his masterpiece The One-Dimensional Man.

As Marcuse says in his book, the language of the people confronted official and pseudo-official language with malicious and challenging humour. It was as if the man on the street - or his spokesman (myzelf - Helmut Hetzel - would say Pim Fortuyn) - used his own vocabulary as a means of pitting his humanity against the powers that be; as if rejection and revolution, which had for so long been repressed in the political domain, were expressing themselves in vocabulary that called a spade a spade.

That is exactly what Pim Fortuyn achieved.

If I may translate Marcuse freely, "Beat the egghead and dig it."

Pim Fortuyn demanded an end to the 'culture of regents'. Which also meant: we've had enough of The Hague's political newspeak.

Pim Fortuyn filled the communication gap that had arisen between politicians and the people.

He was a great communicator - just like Ronald Reagan. He stood for freedom of the press and freedom of speech. He was an expert in using the right of free speech as a weapon.


III) The mock tolerance of The Netherlands

Let´s get back to the question of what has happened in The Netherlands? Why is it that the Dutch don't recognize their country any more?

Queen Beatrix analysed the situation in her country during her Christmas speech:

"We live in disturbing times without peace and with vague feelings of fear. Society seems to be disintegrating. It has broken loose from its old moorings and seems unable to deal with the loss of its old certainties. For far too long, people's anxieties and concerns have simply been ignored. An imposed open-mindedness, which meant an acceptance of things that should not be accepted, led to mock tolerance."

'Mock tolerance' is the keyword to the present crisis in The Netherlands. Mock tolerance is what Herbert Marcuse called 'repressive tolerance'. Mock tolerance is what Pim Fortuyn exposed as pseudo-principles in The Netherlands.

Mock tolerance is what for years had been regarded as politically correct by most leftist opinion leaders and had dominated public discussion with the force of a moral sledgehammer.

The guiding principle was 'if it mustn't be true, it can't be true'!

For years, Dutch journalists didn't dare to mention the nationality of suspected criminals in order to avoid being accused of discrimination.

For too long, problems were simply ignored. To give just a few examples:

* more and more lessons in Dutch schools are being cancelled because of a shortage of teachers;

* hospital waiting lists for operations have become longer and longer;

* gangs of youths are terrorizing the inner cities and the police do nothing about it;

* far too little is being invested in Research and Development,

* there is a limit to what is referred to as the 'multicultural society';

* an intellectual debate with the Islamic world has become unavoidable after what happened on 9-11,

* a bicycle thief is also a thief.

These were the issues that Pim Fortuyn addressed because Wim Kok's government had largely swept them under the carpet.

Some of these issues will probably fade into the background soon because of the threat of war against the Iraqi dictator Saddam Hussein and the continuing economic crisis. But the political shortcomings I referred to above are so pressing that the next government will be forced to do something about them.

 

volkert-van-der-g-murder-of-pim-fortuyn

 Volkert van der. G. murder of Pim Fortuyn - he is an example of mock tolerance

pim-fortuyn-dead-hilversum-mediapark-06-05-2002

Pim Fortuyn killed by Volkert van der G.

Mediapark Hilversum, May 6th 2002, 18.05 hours

 

IV) The indifference of politicians and the executive

Mock tolerance is one side of the Dutch coin. Indifference, ignorance and arrogance are the other one.

In February 2002, I asked the then Prime Minister Wim Kok, "How do you explain Fortuyn's success?" His answer was "I don't know." That's all I got for an answer.

Two months later, in April 2002, I again asked Wim Kok, "How do you intend to pit yourself against Pim Fortuyn?" And his answer was, "We need to make sure that the achievements of the `purple coalition´ are recognised." Which means: increase PR to cover up the shortcomings of the Kok administration.

On 3 January 2003, Wim Kok said in an interview with the Dutch broadcasting organisation VPRO that he still had no explanation for Fortuyn's success and for the fact that his Partij van de Arbeid lost half its parliamentary seats in last year´s elections. Obviously Kok still doesn't understand what's going on in his country.

When Kok was still prime minister, he refused an interview with Newsweek for a cover story entitled Playing by Dutch rules.

Speaking of ignorance ...

There were many reasons for the storm of indignation that, under the influence of Pim Fortuyn, grew into a revolution and finally swept across The Netherlands last year.

I've already mentioned a few. But just let me give you some more examples. A young Dutchman was attacked by a gang of young Moroccans. They wanted his mobile phone, but he refused to hand it over. He was beaten up and lay bleeding on the ground. The police arrived, but weren't interested in finding out what had happened. They didn't ask the people involved in the beating to identify themselves. They didn't call a doctor. Instead they just told everybody to go home.

The young Dutchman is bitter. "I no longer feel safe in my own country," he says.

Which party do you think he is going to vote for?

Just to avoid any misunderstandings, I want to make the politically correct announcement that I'm not using this example to denounce 'the Moroccans' or any other ethnic group. I'm just describing an incident that took place.

This incident does, however, illustrate another big problem that makes so many Dutch people feel unsafe. And it's one of the reasons why 1.6 million Dutch people voted for the LPF. It explains Pim Fortuyn´s success.

It's the problem of indifference. The police should have investigated the violent attack. But they didn't. The victim and the aggressors were treated the same.

To quote Hans Wiegel, who has been asked by his liberal party, the VVD, to help with its election campaign: "Ministers very soon tend to loose contact with reality." This holds true for prime ministers and many politicians and also for some of the executive. Too often, they turn a blind eye to people breaking the law. The famous Dutch 'policy of toleration' (gedoogbeleid, as it is called in Dutch) has turned into a boomerang.

The indifference of the established political classes to ordinary people's problems and the obliviousness of parts of the executive to these problems are the reasons why many people in The Netherlands have lost their confidence in the proper functioning of at least some of their instruments of state. People no longer feel that politicians take them seriously.

Politicians' indifference means the state has lost credibility with many people.

And then, of course, there's the trauma of Srebrenica, which has affected the nation's self-confidence. Srebrenica is the Wounded Knee of The Netherlands. In Srebrenica, both the Dutch army and Dutch politics failed, but no one wants to take responsibility for the failure.

.. as if that was not enough, it was in the annus horribilis of 2002 that the Dutch realised that even the trains no longer ran on time. Even worse, you never knew if they would be running at all.

..., many Dutch people are losing their bearings, their terms of reference are being disrupted. This has affected their self-esteem. The country is tormented by doubt and has developed an identity crisis.

Last year, the Dutch looked at themselves in a mirror. And what did they see? They saw that Frau Antje's cheerful smile had turned into the hideous face of Volkert van der G. It was a shock because people realised that Volkert van der G. - that's us as well. The Dutch experienced a Jekyll and Hyde sensation.

And than the big silence about the backgrounds of Pim Fortuyn´s murderer settled in. A few days ago we heard that Volkert van der G.´s wife is a close friend of one of the people who pelted Pim Fortuyn with gateau's in March 2002 in the Nieuwspoort press centre. By the way, these gateau's were not filled with cream but with faeces.

In the view of this and many other discoveries about which I won't go into details now, one can't help thinking: Was Volkert van der G. really the only one involved in this? In my view: No.

My assumption is: Pim Fortuyn´s murder was not the act of a single person. A network was behind it, a whole group. Pim Fortuyn´s assassination was planned well in advance.


V) 6 May 2002 - The assassination - The Netherlands on the edge of civil war?

Not only Pim Fortuyn was assassinated on 6 May. His murder was also an attack on the freedom of speech, an attack on the freedom of the press and an attack on the freedom of expression.

Let's think back to 6 May 2002: First, shots were heard in the Hilversum Media park. Then sirens started wailing, windowpanes rattled and Molotov cocktails were thrown. Shouts went out of "Melkert - murderer, Kok - murderer". The atmosphere around the Parliament building in The Hague on the evening of 6 May was explosive.

The cabinet was called for an emergency meeting to discuss the crisis. Some politicians locked themselves in their offices. They were afraid to go outside, were afraid of being lynched by Fortuyn´s angry supporters. People's blood was boiling. The Hague had become a powder keg that could explode at any minute.

The outrage reached large proportions; people were extremely angry about this cowardly assassination. Even people who didn't share Fortuyn´s political ideas.

It was past midnight when Prime Minister Kok, together with his Ministers of Home Affairs and Justice, appeared in front of the TV cameras. Unintentionally they stirred up public opinion against the government by announcing that security arrangements for Pim Fortuyn had been checked before the day's events and there had been no need for bodyguards. This announcement was seen as contemptuous since Fortuyn had repeatedly warned in interviews that he was in danger of being attacked. Later, a parliamentary investigation came to the conclusion that Fortuyn should have been assigned bodyguards. But he never got them.

I want to put the following to you:

Imagine ... what if a second murder had taken place after Fortuyn´s assassination? Imagine ... what if another well-known politician or even the Prime Minister had been shot in the aftermath of 6 May? What could have happened?

On 6 May and on the days that followed, The Netherlands was on the edge of civil war. The slightest provocation would have been enough for an uprising to have escalated into an orgy of violence.

Fortunately that did not happen. Pim Fortuyn´s family poured water onto the flames of a potential uprising. The election campaign was stopped. A clever move because it tempered the rage - anger was replaced by grief.

 

 

VI) New elections, instability and the future


The political tremor caused by Pim Fortuyn and his assassination hasn't stopped. Only after the elections on 22 January will we know what actually happens.

The situation is still unstable to such an extent that business people are beginning to worry.

"There is no crisis yet, but we'll soon be in the middle of one if things don't change quickly. If The Netherlands continues to have a new government every six months, the country will become unstable. And a country that's unstable suffers a loss of confidence. And it's confidence that is the basis of our economy and our society. The Netherlands could lose its good reputation abroad."

These words of warning come from Unilever chairman, Antony Burgmans. And there are other captains of industry in The Netherlands and abroad who share his concerns.

One question is being asked over and over again: What's going to happen in the country of Erasmus and Rembrandt?

My opinion is that we've now moved into reverse.

The established political classes are winning back the territory they had lost and the LPF is falling apart from within.

The media as well has reversed into a roll-back strategy. After all, seventy per cent of Dutch journalists openly sympathize with the Partij van de Arbeid or other leftist parties. A number of well-known TV journalists are also members of the Partij van de Arbeid.

The question is whether it's possible for a journalist to be a party member and still be impartial? I don't think so.

The Netherlands will return to a stable government after the elections on 22 January. There'll either be a coalition between the CDA and the VVD or between the CDA and the PvdA. Jan-Peter Balkenende will stay prime minister and the CDA will be the biggest party.

However, The Netherlands will not return to the culture of political correctness that prevailed before Fortuyn. We're now seeing a culture of political openness in the election campaign - and this is a result of the fundamental changes Fortuyn initiated. Nothing will be the same as it was before 6 May.


VII) Concluding remarks regarding the discussion about 'standards and values' (normen and warden as the Dutch call them):

Some Dutch politicians - and they're not the only ones - would be well advised to re-read Max Weber and what he said about the ethics of responsibility. Immanuel Kant and his categorical imperative would also be useful reading matter. By the way, Kant's categorical imperative states that you should:

"Act only according to that maxim by which you can at the same time will that it should become a universal law."

For those of you who understand German, I'll quote the original German:

"Handle so, dass die Maxime deines Handelns jederzeit zu einer allgemeinen Gesetzmäßigkeit erhoben werden könnte."

Thank you very much for your attention.

 

 

                 The funeral  of Pim Fortuyn, May 11th 2002

 

May 13th 2002: General  Elections in The Netherlands. More than 1,6 Million Dutch voted for  a dead man, they voted for Pim Fortuyn and his Party LPF, which became the second biggest political power in Holland. Meanwhile the LPF vanished from the political stage and does not exist anymore.



Copyright by Helmut Hetzel, Den Haag.

Zuletzt aktualisiert am Freitag, 01. Mai 2009 um 13:22 Uhr
 

Chanel, Armani oder Bauernhof-Duft?

E-Mail Drucken PDF

parfums-djemil-posters

Opa's Erbe:

 

 

Holländer verkauft

Bauernhof-Luft

Das Flacon

für 9,95 Euro

Von HELMUT HETZEL

Den Haag. Es ist keine heiße Luft, die er verkauft. Nein, es ist Orginal-Bauernhof-Luft, die Henk Smit an den Mann und die Frau bringt. Der geschäftstüchtige Niederländer hatte nämlich eine geniale Idee. Die kam ihm als er den Bauernhof und den Kuhstall eines befreundeten Farmers besuchte. Dort roch es so urig, so ländlich, so echt, so natürlich. Dort atmete Henk Smit durch seine Nase Düfte, die kein Städter heute mehr kennt. Da bekam Henk Smit seine Idee. Allerdings hatte er zunächst ein Problem. Wie soll man Bauernhof-Luft eintüten?

Das hatte er aber schnell gelöst. Das Bauernhof-Aroma wurde verflüssigt. Ganz seinem ausgeprägten Geruchssinn folgend, wurde ein flüssiges Extrakt gemixt, das Bauernhof-Luft pur verbreitet. Henk Smit ließ kleine Flacons damit abfüllen, die ganz den teuren Parfum-Fläschchen glichen, die noble Parfum-Häuser in Paris, Mailand und anderswo nach streng gehüteten Geheimrezepten mit ihren Duft-Aromen füllen. Da Henk selber einen kleinen Laden hat, ,,Opoe‘s Erbe‘‘ - frei übersetzt: Opa's Erbe, bot er das flüssige Kulturgut Bauernhof-Luft in seinem Laden an. Verkaufspreis: 9,95 Euro für ein Minifläschchen von gerade mal 30 Milli-Litern. Und es geschah, was sich Henk Smit nie hätte träumen können. Seine Bauernhof-Luft, besser: Der von im kreierte Bauernhof-Duft, verkaufte sich wie die sprichwörtlichen warmen Semmeln beim Bäcker. Er ging über die Ladentheke, als käme er von Chanel, Armani, Dior, Dolce & Gabbana, Calvin Klein, Prada oder Boss oder Lolita Lempicka. Sein Bauernhof-Duft wurde ein Bestseller.

 

Prada-Parfums

 

                                                Prada-Parfums

 


Innerhalb eines Monats hatte Henk Smit sage und schreibe sechs Tausend Flacons, alle gefüllt mit flüssiger Bauernhof-Luft, verkauft. Das spülte ihm satte 59.700 Euro in die Kasse. ,,Die Nachfrage ist riesig,‘‘ behauptet der Bauernhof-Luft-Duft-Erfinder. ,,Wir bekommen schon Bestellungen aus Amsterdam und haben sogar schon einige aus den USA, Australien und Kanada.‘‘ Denn, so seine einfache Erklärung: ,,Die Stadtmenschen, die nie aufs Land kommen, wollen wissen, wie es dort riecht.‘‘ So isses. Der clevere niederländische Ladenbesitzer hat eine Marktlücke gefunden. Sein Bauernhof-Duft, der in Ruinerwold in der Nähe von Zwolle gemixt wird, spricht wohl ein Ur-Bedürfnis von Menschen an.
Sie wollen die Natur riechen.
Stolz präsentiert sich Henk Smit daher jetzt in Holland's größter Zeitung ,,De Telegraaf‘‘ als neuer ,,Smaakmaker‘‘ - frei übersetzt: Duft-Kreateur - der Niederlande.

Parfum-Flacons

 

Seine Ursprungs-Mixtur, die so authentisch nach Bauernhof riecht, hat er schon bei einem Notar hinterlegt. Er hütet sie jetzt schon fast so akribisch wie Coca Cola das Rezept für diesen erfolgreichen Softdrink - nämlich in einem Safe.
Da sage noch einer, heiße Luft ließe sich nicht verkaufen. Man muss sie nur verflüssigen, richtig verpacken und mit Hilfe eines subtilen Marketing-Konzepts promoten. Dann ist alles verkäuflich. Bauernhof-Luft, das ist der neue Duft aus Holland.

25.4.2008

jadore parfum

 

www.hetzelmedia.com

www.helmuthetzel.com

 

/ Textende / Copyright © by HELMUT HETZEL / Den Haag /

Zuletzt aktualisiert am Freitag, 17. April 2009 um 17:52 Uhr
 

Holland - Het Poldermodell

E-Mail Drucken PDF

Helmut Hetzelhtz-foto-haz


Navelstaren in de polder

door Helmut Hetzel

Gastcolumnist Helmut Hetzel is buitenland- correspondent voor diverse Duitse media.

Het medialandschap en de journalistiek ondergaan weer een fundamentele metamorfose, dankzij de derde grote mediale revolutie – de internetrevolutie, die van de wereld nu echt een Global Village maakt.

Naast de structurele reacties op het internet – multimediale websites, krantensites maken gebruik van audio en video, omroepsites ontdekken het geschreven woord – zijn er specifieke reacties, die van media tot media en van land tot land kunnen verschillen.

In Nederland ziet men verschillende reacties. Sommige media denken de internetuitdaging met een herbezinning op het lokale, regionale en nationale nieuws te kunnen pareren. Soms leidt dat tot navelstaren in de polder. De wereld, the Global Village, is te bedreigend. Kleine dingen, die in een uithoek gebeuren, kunnen zo in Nederland ‘wereldnieuws’ worden. Ze worden uitvergroot. Iemand is dan wereldberoemd in Nederland.

De andere kant van deze nieuwe trend tot navelstaarderij is het links laten liggen van belangrijke gebeurtenissen die buiten de ‘grote’ kosmos van Nederland plaatsvinden. Bijvoorbeeld in Europa. Waar zijn in Nederland de vaste columns en televisieprogramma’s die geregeld over Europa en de ontwikkelingen in de Europese Unie berichten, zoals dat in Luxemburg, Duitsland of België en zelfs in het zo EU-kritische Groot-Brittannië gebeurt? Wat weet men in Nederland eigenlijk over de nieuwe EU-lidstaten, zoals Estland, Bulgarije of Hongarije?

Door mijn bril als buitenland-correspondent, die probeert het nieuws en de maatschappij in Nederland reflecterend te volgen, zie ik ook de Nederlandse journalistiek meer en meer het slachtoffer worden van de hyperverslaggeving zoals die zich ook in andere landen manifesteert. Ze wordt sneller, kortademig, en meer en meer vervlakkend. Het is minder analyse, minder achtergrond, meer infotainment.

Soms kunnen Nederlandse media ook zeer vooringenomen zijn. Vijf speciale uitzendingen over Barack Obama, niet één over John McCain. Of gewoon te tam. Op een paar uitzonderingen na was de verslaggeving over de verschrikkelijke mensenrechtensituatie in China in het kader van de Olympische Spelen lang niet zo kritisch als die van mijn Duitse collega’s.

Op zondag 14 september organiseert Tumult een bijeenkomst ‘Nederland door vreemde ogen’, met o.a. Helmut Hetzel, ere-voorzitter Europese Journalisten, ex-voorzitter Buitenlandse Persvereniging.

 De Journalist 10.09.2008

Auteur: Helmut Hetzel

www.hetzelmedia.com

www.helmuthetzel.com

www.dejournalist.nl

 

 

 

 

 

 

Zuletzt aktualisiert am Mittwoch, 15. April 2009 um 09:04 Uhr
 

Paris Hilton in Amsterdam

E-Mail Drucken PDF

parishilton456__

Paris Hilton geht in Amsterdam zum Friseur

Von HELMUT HETZEL

Amsterdam. Sie kam ganz in schwarz gekleidet. Sie stöckelte mit ihren High Heels elegant über die Keizersgracht ohne umzuknicken, und sie hatte ihre blonde Mähne mit einem schwarzen Haarband gezähmt. Die Sonnenbrille saß perfekt. Sie war auch absolut angebracht im frühlingshaften Amsterdam, wo die Sonne lachte, als Paris Hilton eintraf.
,,Ich bin gern wieder in Amsterdam,‘‘ das war allerdings der einzige Satz, den Paris Hilton ohne sich zu versprechen über die Lippen brachte, als sie zusammen mit ihrem neuen Lover und Freund Doug Reinhardt über die Amsterdamer Keizersgracht in ihr Domizil, das noble Dylan-Hotel stolzierte, wo sie in Suite Nr... (die wird nicht verraten) logiert.
Die Hotel-Erbin und Möchtegern-Schauspielerin hatte das Dylan-Design-Hotel in dieser idyllischen Ecke von Amsterdam wieder als Logieradresse gewählt, weil es ihr dort schon während ihres letzten Besuchs in der holländischen Hauptstadt, im Jahr 2006, so gut gefallen hatte. Das ,,Dylan‘‘ hat einen eigenen Bootanlegesteg, von aus man bequem in ein Wassertaxi steigen und sich durch die Amsterdamer Grachten schippern lassen kann. Sehr praktisch. Perfekter Fluchtweg, um die Paparazzi abzuhängen.

Paris Hilton kam auf Einladung eines Amsterdamer Friseurs, pardon Paris, eines Hair-Designers. Er soll ihren blonden Haaren ein neues Modell verpassen, so wird geflunkert. Rob Peetoom heißt der Amsterdamer Starfriseur, den sich Paris Hilton für das Re-Styling ihrer Haare ausgesucht hat. Er darf bei ihr Hand anlegen, aber nur den Kopf berühren. Denn mit der Nichte des Amsterdamer Starfriseurs, sie heißt Cheyenne, ist Paris Hilton gut gefreundet, so berichtet der Amsterdamer ,,kapper‘‘ wie die Friseure in den Niederlanden genannt werden. Der ,,Kapper,‘‘ Rob Peetoom, der Promi-Friseur Amsterdams, hat nämlich etwas zu feiern. Vierzig Jahre ist er nun im Geschäft und schwingt er die Schere und den Kamm in seinem Haar-Salon. Das muss gefeiert werden, dachte sich der Friseur der Stars, Sternchen und Starlets. Er mietete das gesamte Tuschinsky-Theater in Amsterdam und lässt dort am heutigen Mittwoch Abend (14.4. 2009) seine große Fete steigen - mit Party-Girl Paris Hilton als Haupt- und Ehrengast.

 

paris-hilton-headband

Davor gibt es aber noch ein Foto-Shooting mit der blonden US-Lady. Vielleicht lässt sich Paris Hilton ja einmal in der Volendamer Tracht von Frau Antje ablichten. Das wäre jedenfalls ein guter PR-Gag. Für Holland und für Paris Hilton gleichermaßen. Dazwischen stattet sie Hollands größter Zeitung, dem ,,Telegraaf‘‘ noch einen Besuch ab. Für ein Exklusiv-Interview und ebenfalls ein Foto-Shooting. Die Redaktion ,,Vrouw‘‘ (Frau) des ,,Telegraaf‘‘ hat schon eigens eine E-Mail-Adresse für Fragen ihrer Leser an Paris Hilton eingerichtet und freigeschaltet. Es ist unübersehbar: Amsterdam ist in diesen warmen Frühlingstagen von Kopf bis Fuß auf Paris Hilton eingestellt.
14.4.2009

/ Textende / Copyright © by HELMUT HETZEL / Den Haag /

Zuletzt aktualisiert am Freitag, 01. Mai 2009 um 13:24 Uhr
 


JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
feed image


Banner
Banner